Greg to przede wszystkim bardzo pies bardzo opanowany. Szybko odnajduje się w nowych sytuacjach i bez problemu sam się wycisza, znajduje sobie przestrzeń na odpoczynek nawet w trudniejszych warunkach (wystawy, zawody, pokazy). Nie ma problemów z fiksowaniem się i nadmiernym nakręcaniem, nie niszczy. Ze względu na to, że jest bardzo silnie związany z przewodnikiem, sam się pilnuje na spacerach i czerpie dużo radości ze wspólnego spędzania czasu ze swoimi ludźmi... Niestety to przywiązanie sprawia, że Greg nie przepada za zostawaniem samemu. Zdarza mu się w takich sytuacjach krótko wokalizować (nad czym pracujemy), może jednak leżeć spokojnie w klatce godzinami, jeśli tylko widzi z niej przewodnika. Jest zdystansowany wobec obcych ludzi - ignoruje ich i jasno sygnalizuje im swoje granice: gdy zabierają mu przestrzeń i są zbyt nachalni, najpierw nawiązuje z nimi ostry kontakt wzrokowy a jeśli nie reagują - krótko warczy i wycofuje się za mnie. Nie wykazuje agresji wobec ludzi. Dzieci traktuje z większą delikatnością, pozwala im na zdecydowanie więcej i często od początku sam pcha się do głaskania. Gdy uzna kogoś za “swojego” to w sytuacjach pozatreningowych pcha się na kolana i nadstawia do głaskania. Uwielbia wodę, w trakcie wypadów nad jezioro pilnuje bezpieczeństwa całej grupy. Pilnując posesji, raczej obserwuje i podnosi głos dopiero gdy ktoś faktycznie przekroczy płot.

​

Wysiłek umysłowy to coś, co Greg kocha. Sam się go domaga i chętnie uczy się nowych rzeczy, uwielbia kombinować o co chodzi i czasem sam wymyśla sobie umysłowe rozrywki (np. nauczył się otwierać nosem zamki suwane). Jako typowy eksterrier preferuje pracę blisko przewodnika i niechętnie się od niego “odkleja”. Ma naturalnie ładny, elegancki wyraz w chodzeniu przy nodze. Pełnię swoich możliwości i swój dobry drive pokazuje przy wyluzowanym, szczęśliwym przewodniku - jest bowiem wrażliwy na emocje swojego człowieka i łatwo przejmuje stres przewodnika, napina się i próbuje go uspokajać. Najbardziej problematyczne jest jego monitorowanie terenu - Greg nie jest naturalnie skupiony na przewodniku, początkowo nasza praca skupiała się więc mocno na przekierowaniu go z otoczenia na przewodnika.
W dogfrisbee walczy o każdy dysk, stara się wyłapywać nawet te trudniejsze i nie traci przy tym “zimnej głowy”. Jest w stanie spokojnie wyczekać aż frisbee zejdzie na odpowiednią wysokość i właściwie nie zdarza mu się skakać “na pałę”. Nie jest psem szczególnie skocznym.
Jest bardzo żarty i uwielbia aportować, szarpie się jednak przeciętnie.